معدوم شدن واز بین رفتن جمعی وگروهی گونه ها که ظاهراً حادثه ای به نظر می رسد، درمرز دوران اول ودوم همچنین بین دوران دوم وسوم اتفاق افتاده است، خصوصاً حد بین کرتاسه –پالئوسن با از بین رفتن سلسله جانوری دایناسورها وبسیاری از موجودات خشکی ودریائی دیگر مطابقت دارد. حالت وچهره حادثه ای این از بین رفتن بسیار بحث برانگیز است. برخی علت آن را کیفیت نامطلوب مطالعات وثبت شواهد قدیمی می دانند وبعضی را حمل بر اتفاق وحادثه می نمایند.

تئوری بیش از پیش قابل قبول از سال1980 به بعد این حوادث را مربوط به یک سنگ آسمانی یا آستروئید حدوداً‌ دارای ده کیلومتر قطر می داند. این تئوری مبتنی بر مشاهدات در روی رسوبات حد دوران دوم وترشیری از نظر مقدار غیر عادی ایریدیوم یعنی فلزی است که بطور بسیار کمیاب در قشر زمین وجود دارد در حالیکه این فلز در متئوریت ها بطور غیر عادی وجود دارد.